بعدها ورونوف « 1 » فكر برون سكوار را بسط داد و به جاى تزريق عصاره تازهء بيضه به پيرمردان ، بيضهء شمپانزه جوانى را پيوند كرد و محسوس بود كه اين عمل گاهى به بهبود حال عمومى و بيدارى اميال جنسى ايشان منجر مىشد . بديهى است كه بيضهء ميمون مىتواند مدت مديدى در بدن آدمى زنده بماند ، بنابراين ، نتايج چنين اعمالى هيچ‌گاه دوام و ثباتى نداشته است ؛ احتمالا نه استيناخ و نه ورونوف هيچ‌گاه نتوانسته‌اند در تجارب خود به تجديد جوانى حقيقى موفق شوند . خانم آنا اصلان اهل رومانى ، مدير انستيتو ژرياترى ، در سال 1954 موفق به كشف دارويى براى تجديد نيروى جوانى شد كه آن را به نام ژروويتال H 3 ناميد . اين دارو تركيبى از محلول كلريدرات پروكائين بود كه مقدارى آسيد بنزوئيك و مقادير بسيار جزيى ، عناصر فلزات قليايى و گوگرد همراه داشت . به‌زودى ، سروصداى كشف خانم آنا اصلان با تبليغاتى كه در اطراف آن شده بود ، همه جا پيچيد و بيش از همه ، كارخانه‌هاى داروسازى كه دايما گوش‌به‌زنگ هستند تا از كوچك‌ترين اكتشافات ، بزرگ‌ترين بهره‌بردارىها را بكنند از اين كشف آنا اصلان سود برده و به تهيه و فروش داروى ضدّ پيرى پرداختند ، غافل از اينكه عملا نتايج مفيدى كه از مصرف اين دارو در مصرف‌كنندگان پيدا مىشود ، به‌هيچ‌وجه بيش از نتيجه‌اى كه از كشف برون سكوار و تزريق عصاره بيضه ديده مىشد ، نبوده است و بدون كوچك‌ترين ترديد ، دير يا زود ، روزى خواهد رسيد كه سروصداى اين كشف نيز ، مانند صدها كشف پرسروصداى ديگر خواهد خوابيد . ولى نظر به اينكه اخيرا يك سرى فعاليت‌هاى چشم‌گير و دامنه‌دار براى فروش اين دارو به عمل مىآيد ، لازم است گفته شود كه تأثير پروكائين براى جلوگيرى از پيرى زودرس ، بيشتر براساس اين خاصيت دور مىزند كه اين ماده خاصيت ضد اسپاسم و به‌عبارت‌ديگر ضد انقباض عضلات صاف و ضد تشنج و هم‌چنين فلج سمپاتيك را دارد لذا موجب اتساع عروق مىشود و خون را بيشتر به بافت‌ها مىرساند و هر بافتى كه خون بيشترى دريافت كند ، فعاليت حياتى بيشترى از نظر جذب مواد غذايى و دفع سموم خواهد داشت و به اين

--> ( 1 ) . Vornoff